Pierwszy rok życia dziecka obfituje w wiele ważnych wydarzeń, a moment, kiedy dziecko zaczyna chodzić samo, jest jednym z nich. W końcu wkracza ono wtedy (nomen omen) w zupełnie nowy świat.
Jednak zanim nastąpią pierwsze kroki, mamy do czynienia z poprzedzającymi je etapami, które zwiastują spore zmiany w sposobie poruszania się dziecka. Warto także pamiętać, że każdy maluszek rozwija się w swoim tempie i chociaż wspomniane etapy można zamknąć w pewnych ramach, to są one orientacyjne.
Dlatego też w Venicci przyglądamy się bliżej tematowi pierwszych kroków dziecka.
Spis Treści
Kiedy niemowlę zaczyna chodzić?
Czas, kiedy dziecko zaczyna samodzielnie chodzić, następuje zazwyczaj pomiędzy 8. a 18. miesiącem życia. Skąd taka duża, prawie roczna, rozbieżność? Wspomnieliśmy we wstępie, że każdy maluszek rozwija się w trochę innym tempie, a to oznacza, że i pierwsze kroczki pojawiają się w różnym okresie.
Nauka chodzenia to proces i jeden z najważniejszych kroków milowych we wczesnym rozwoju dziecka, więc warto na to spojrzeć z pewnej perspektywy. I co ważne, zarówno maluch, który zaczyna zwiedzać świat na własnych nogach w wieku 9. miesięcy, jak i ten, który stawia swoje niepewne kroczki dopiero po pierwszych urodzinach, rozwija się prawidłowo.
Różnice wynikają między innymi z odmiennego tempa rozwoju układu nerwowego oraz mięśniowego, czyli inaczej rzecz ujmując, z indywidualnych predyspozycji. Ba, nawet bliźnięta mogą się różnić pod tym względem i rozpocząć naukę chodzenia w innym czasie.
Sprawdź nasze produkty
Nauka chodzenia dziecka – etapy
Nauka chodzenia to proces, który można podzielić na kilka etapów. Niżej przyjęliśmy najbardziej standardowy podział, ale tak, jak już wspominaliśmy, przesunięcia o kilka tygodni w jedną bądź drugą stronę są całkowicie normalne.
Poniższy podział pozwoli jednak na orientacyjne zrozumienie, kiedy dziecko zaczyna chodzić.
1. Podciąganie do stania (pionizacja) oraz chodzenie wzdłuż mebli
Pomiędzy 9. a 12/13. miesiącem życia dziecko chętnie łapie się kanapy, szczebelków łóżeczka, stolików czy innych mebli, dzięki czemu może samodzielnie podciągać się do pozycji stojącej (i ją utrzymywać). Na tym etapie maluch jeszcze uczy się zachowywać równowagę, dlatego szeroko rozstawia stópki. Gdy już opanuje tę trudną sztukę w miarę pewnego stania, zaczyna coraz śmielej poruszać się wzdłuż mebli, trzymając się ich.
2. Chodzenie z asekuracją
Równolegle, bo w okolicach 10-13. miesiąca pojawia się etap chodzenia z asekuracją, w którym dużą rolę odgrywają rodzice. Aby pomóc dziecku stawiać kroki, należy trzymać je za obie ręce i powolutku prowadzić przed siebie. Z biegiem czasu, gdy pociecha nabiera wprawy w chodzeniu, można asekurować ją jedną ręką, pomaga to budować koordynację ruchową.
3. Samodzielne stanie
Mniej więcej w okolicach 12-15. miesiąca dziecko nabiera na tyle dużo pewności siebie i ma na tyle rozwiniętą koordynację ruchową, że jest w stanie stać samodzielnie bez podtrzymywania się mebli lub bez pomocy swoich rodziców. Zazwyczaj trwa to zaledwie kilka sekund, ale z każdym razem próby będą coraz dłuższe i pewniejsze, ponieważ dziecko powoli testuje swoje umiejętności.
4. Pierwsze samodzielne kroki
12-16. miesiąc to również etap, w którym dziecko zaczyna stawiać pierwsze samodzielne kroki. Oczywiście są one bardzo nieporadne i okraszone sporą liczbą prób, które kończą się upadkiem na pupę. To całkowicie normalna sytuacja, którą można zamienić w śmiech i dalsze zachęty do samodzielnego chodzenia. Warto wtedy powoli rezygnować z ciągłego podtrzymywania maluszka podczas chodzenia i dać mu okazję, aby się wykazał.
5. Samodzielne, pewne i płynne chodzenie
Do 18. miesiąca życia dziecko powinno już opanować samodzielne chodzenie w pewnym, płynnym stylu. W tym okresie jego krok staje się dłuższy i zdecydowanie mniej sztywny, a maluch wprowadza nowe elementy, zaczyna kucać, wstawać bez podparcia, skręcać czy biegać.
Jak łatwo zauważyć, poszczególne etapy nachodzą na siebie i nie ma tutaj jednej, sztywnej granicy. Co więcej, te różne etapy mogą mieć różną długość u różnych dzieci, ale najważniejsze, aby postęp był widoczny, nawet jeśli jest stosunkowo niewielki na przestrzeni dni czy tygodni.
Kiedy się niepokoić, gdy dziecko nie chodzi?
To, kiedy dzieci zaczynają chodzić, zależy od wielu czynników, a zakres ogólnie przyjętej „normy” jest dość szeroki. Jeśli dziecko zdobywa nowe umiejętności, takie jak siadanie, raczkowanie, reagowanie na kontakt z otoczeniem, to zazwyczaj nie ma powodów do niepokoju.
Jeżeli jednak po pierwszym roku życia dziecko nie próbuje samodzielnie stawać (np. w łóżeczku czy przy meblach) albo pomimo takich prób, po mniej więcej 18. miesiącu, nadal nie chodzi samodzielnie, to wtedy warto skonsultować się z lekarzem.
W takich przypadkach pediatra albo fizjoterapeuta dziecięcy oceni napięcie mięśniowe oraz sposób poruszania się i podpowie, co robić. Często wystarczą proste ćwiczenia w domu lub intensywniejsze zachęcanie dziecka do chodzenia, ale specjalista każdorazowo ocenia sytuację indywidualnie.
To kiedy dziecko zaczyna chodzić samodzielnie?
Kiedy dziecko powinno zacząć chodzić samodzielnie? Najprościej można stwierdzić, że wtedy, gdy jest na to w pełni gotowe. Dla jednego malucha będzie to mniej więcej 9-10. miesiąc życia, dla innego kilka-kilkanaście tygodni później. I oba przypadki są jak najbardziej w porządku.
Oczywiście, gdy zastanowimy się, co powinien umieć 2-latek, to płynne i swobodne przemieszczanie się jest jednym z fundamentów. Jednak młodsze dzieci mają czas i jeśli ich rozwój jest systematyczny, to zazwyczaj nie ma powodów do niepokoju.
A gdy kilkunastomiesięczne dziecko, które dopiero odkrywa uroki samodzielnego chodzenia, zmęczy się podczas rodzinnej wycieczki (chociażby do parku miejskiego), wtedy z pomocą przychodzi wózek dziecięcy spacerowy. Z doświadczenia własnego i innych rodziców wiemy, że to doskonały towarzysz podczas przechadzek.
